Wiersze

WEGAŃSKA BABCIA

Ulepię ci babciu kręgosłup z soczewicy
I pójdziesz sobie szosą
Na spotkanie

Nadjeżdża wóz bez woźnicy
Koń przywiózł do domu
Pijanego dziadka

Siedzisz przed pierwszym na wsi
Telewizorem
Wiadomość dnia: komunizm przegrał z kościołem

Żona zadowolić musi męża
Zająć się polem i wychować dzieci
A obowiązek to rzecz święta

Siekierą którą dziadek koguta
Ty mogłaś dziadka
Albo księdza

Może bóg by nie wybaczył
Ale byłabyś wdową
Za mąż wyjść gotową
Za tego który kochać umie

Na polu został łuk twych pleców i promieni
Zgiętych do ziemniaków
Czoło blisko ziemi
Nogi w rozkroku codziennej walki

 

SOJUSZNIK

Nie złapiesz mnie za pierś
Tak jak nie wyszepczesz mi kurwy
Do ucha i krocza Nie powiesz
Że ciąża to mój obowiązek
Że jestem złą matką niepolską
Nie sikniesz we mnie i nie zwiejesz
Nie będziesz wymagał więcej
Za mniej Za grube kostki
Zbyt wąska miednica i szalona
Za słabo Nie dość wierząca
Nie zaśmiewa się z dowcipów
Nie otrzymam poniżenia od dyskursu
I chlapnięć seksizmu Nie poczuję
Bo nie jestem ale jestem
Po stronie i kobiety
Kochające wszelkie ciał wcielania
Rewolucję i klasy społeczne
Wspieram też po prostu
Przeciwko krzywdzie
Każdą osobę jeśli akurat
Mam czas i nie mam depresji

Tomasz Gromadka

dramatopisarz, animator kultury, okazjonalnie poeta, członek Fundacji Strefa WolnoSłowa, która organizuje warsztaty teatralne nastawione na dialog wielokulturowy, ustanawianie więzi międzyludzkich i krzewienie postaw antyrasistowskich. Działa w kolektywie Autonomiczna Przestrzeń Edukacyjna, oddolnej grupie edukatorów i edukatorek, realizujących bezpłatne zajęcia edukacyjne w wielu dziedzinach, a także w Stole Powszechnym, przestrzeni spotkań twórczych i kawiarni w Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hubnera w Warszawie. Prowadzi zajęcia pisarskie w szkołach, aresztach i skłotach. Jego sztuki Deportacja i Strajk arabskich pielęgniarek drukowane były w miesięczniku „Dialog”. Spektakle na podstawie tekstów Tomasza Gromadka wystawiane były m.in. w Warszawie, Poznaniu, Bolonii i Brukseli.

Zobacz inne teksty autora:

Wakat – kolektyw pracownic i pracowników słowa. Robimy pismo społeczno-literackie w tekstach i w życiu – na rzecz rewolucji ekofeministycznej i zmiany stosunków produkcji. Jesteśmy żywym numerem wykręconym obecnej władzy. Pozostajemy z Wami w sieci!