Obca. Część I

 

Andrzej Dudek-Dürer, Ewa Sonnenberg

ANDRZEJ DUDEK-DÜRER – performer, artysta sztuki mediów, kompozytor i muzyk, mieszka i pracuje we Wrocławiu. Wierzy w reinkarnację, jest wcieleniem Albrechta Dürera. Zajmuje się performance, muzyką, instalacją, video, grafiką, malarstwem, fotografią, rzeźbą, environment, budową instrumentów metafizycznych, działalnością metafizyczno-telepatyczną, antypoezją oraz innymi formami realizacji wypowiedzi. Od 1969 roku realizuje life performance Sztuka Butów - Sztuka Spodni - Sztuka Andrzeja Dudka - Dürera /żywa rzeźba/ w Miejscach w Których się Pojawia... W 1979 roku rozpoczyna realizację projektów Sztuki Podróży. Jest inicjatorem i koordynatorem Międzynarodowych Projektów Metafizyczno-Telepatycznych. Jego kompozycje muzyczne zostały wydane na kasetach i płytach, m.in.: Metaphysical Sitar Music (1983), Gregorian Chance with Mark Bloch (1988), Equivalent (1996), Transmutation (1999), Infiltration of the Timespaces (2000), Trans Trip (2001). Prezentował swoją twórczość i prowadził zajęcia m.in. w: The Art Institute w Chicago, Academy of Art College w San Francisco, Conservatorio National de Musica w Mexico City, School of Art Otago Polytechnic w Dunedin - Nowa Zelandia, The City Art Institute w Sydney, Berkley University w Berkley, Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. Stypendysta Ministerstwa Kultury w 2002. Jego prace znajdują się m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Centro de Arte Actual w Barcelonie, Stedlijk Museum w Amsterdamie, Museum of Modern Art w Nowym Yorku, Tate Gallery w Londynie, City Art Institute Library w Sydney, The School of the Art Institute of Chicago. EWA SONNENBERG – poetka. Publikowała w pismach literackich w Polsce i za granicą. Opublikowała tomiki: Hazard (Wrocław 1995), Kraina tysiąca notesów (Dzierżoniów 1997), Planeta (Katowice 1997), Smycz (Wrocław 2000), Płonący tramwaj (Kraków 2001), Lekcja zachwytu (Kraków 2005), Pisane na piasku/Written on send (Kraków 2007, wyd. „Ha!art”), w angielskim przekładzie Katarzyny Jakubiak, Rok Ognistego Smoka (Kraków 2009), Wiersze zebrane (Wrocław 2014, Biblioteka „Rity Baum”), Hologramy (Poznań 2015, WBPiCAK), poemat prozą Obca (Szczecin 2015, wydawnictwo Forma). Ukazała się również książeczka Paź królowej. Bajka dla zakochanych (Kraków 2006) oraz Encyklopedia szaleńca (Wrocław 2006, Biblioteka „Rity Baum”). W 2006 ukazał się wybór wierszy Imperium łzy w Belgradzie oraz Nieobliczalni w Bania Luce (2016) w tłumaczeniu Biserki Rajcic, a w 2009 - Spowiedź w Skopi w tłumaczeniu Risto Jaceva. Byłam stypendystką Kultury Niezależnej w Paryżu, dwukrotną stypendystką (2001, 2008) Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Za tomik Hazard otrzymałam nagrodę im. Georga Trakla (1996), w 2008 Nagrodę dla najlepszego poety festiwalu Ilinden/Skopie w Macedonii, w 2012 Nagrodę Czterech Kolumn za całokształt twórczości. W 2016 zostałam finalistką Orfeusza – Nagrody Poetyckiej im. K. I. Gałczyńskiego za tom Hologramy.

Zobacz inne teksty autora:

Wakat – kolektyw pracownic i pracowników słowa. Robimy pismo społeczno-literackie w tekstach i w życiu – na rzecz rewolucji ekofeministycznej i zmiany stosunków produkcji. Jesteśmy żywym numerem wykręconym obecnej władzy. Pozostajemy z Wami w sieci!