Janusz Rudnicki

(1956) Urodzony w Kędzierzynie-Koźlu. Pisarz, felietonista. Był dziennikarzem prasy „Solidarności”, internowany 13 grudnia 1981. Wyjechał do Niemiec w 1983. Studiował tam slawistykę i germanistykę na uniwersytecie w Hamburgu. Obecnie mieszka w Hamburgu i Warszawie. Pisuje przede wszystkim do Magazynu Książki („Gazeta Wyborcza”), okazyjnie do „Twórczości”. Wydał między innymi: Można żyć (Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1993 – nagroda im. Stanisława Piętaka za debiut), Mój Wehrmacht (W.A.B., 2004), Chodźcie idziemy (W.A.B., 2007 – nominacja do Nike 2008), Śmierć czeskiego psa (W.A.B., 2009 – nagroda im. Reymonta i deszcz nominacji, Nike, Gdyńska Nagroda Literacka TVP Kultura, i Angelus), Męka kartoflana (W.A.B., 2011 – drugie wydanie), Trzy razy tak (W.A.B., 2013), Życiorysta (W.A.B., 2014). Oprócz wydań książkowych w Niemczech i Czechach, jego opowiadania tłumaczone były na włoski, węgierski, rosyjski, angielski i japoński. Jedno z nich, Cierpienia głupiego Augusta, ukazało się w Best European Fiction 2012. W roku 2014 został laureatem nagrody im. Lindego.

Teksty:

Wakat – kolektyw pracownic i pracowników słowa. Robimy pismo społeczno-literackie w tekstach i w życiu – na rzecz rewolucji ekofeministycznej i zmiany stosunków produkcji. Jesteśmy żywym numerem wykręconym obecnej władzy. Pozostajemy z Wami w sieci!